Niezależnie od tego, czy jesteś osobą neuroatypową, podejrzewasz, że możesz być, albo chcesz być lepszym sojusznikiem takich osób, ta książka pomoże Ci to wszystko zrozumieć i podjąć właściwe kroki.

Ellie miała 24 lata, kiedy dowiedziała się, że nie jest zepsuta. Nie była złą osobą, była neuroatypowa. Jej późna diagnoza ADHD i autyzmu była jak zapalenie żarówki ― mogła w końcu zacząć leczyć się z traumy bycia niezdiagnozowaną i nierozumianą. Od czasu otrzymania diagnozy Ellie postawiła sobie za cel zmianę sposobu, w jaki myślimy o autyzmie, ADHD i neuroatypowości, a w tej książce dzieli się tym, czego się nauczyła podczas swojej podróży.

Pisze na temat zdrowia psychicznego, przywileju urody, podpowiada, jak funkcjonować w miejscu pracy, wyjaśnia, jakie znaczenie ma samodiagnoza ― abyśmy wszyscy mogli lepiej zrozumieć i doceniać neuroatypowość, a ostatecznie uczynić świat bardziej inkluzywnym miejscem.