Książka jest napisana w formie wywiadu, a raczej spowiedzi wielkiego aktora, który podbił kino europejskie nie mając nawet pełnego, podstawowego wykształcenia. Jego szkołą było życie, biografami dziennikarze, a codziennością plan filmowy.

Po prostu żyję to kolorowy autoportret awanturnika, który zaprzedał duszę kinu. Toporny, zwalisty, słoń w składzie porcelany... Gerard Depardieu jest bez wątpienia najpopularniejszym francuskim aktorem na świecie. 130 filmów - francuskich, brytyjskich, amerykańskich, włoskich, niemieckich, a także rosyjski, polski i norweski. Francuski prezent dla światowego kina, Francuski Robert De Niro, Galijski gigant - tak o nim pisuje prasa.

Jako trzecie z sześciorga dzieci ślusarza z małego miasteczka, uciekł ze szkoły mając lat 12 i włóczył się po świecie, kradł samochody, siedział w więzieniu i mieszkał z prostytutkami. Przez przypadek trafił na próby w Theatre Nationale Populaire i zaproponowano mu tam małą rólkę. Potem był mały objazdowy teatr „Cafe de la Gare”, gdzie grywał razem z Miou-Miou. Potem trafił do filmu i zaczął żyć jeszcze bardziej intensywnie, również na pierwszych stronach gazet.

„Jestem nadmiernie żywy, nadmiernie żywiołowy, nadmiernie korzystam z życia... Jestem nadmierny we wszystkim! Naciągam strunę tak mocno, że trudno nie wyobrazić sobie ostatecznych konsekwencji. Wiem od dawna, jak skończy się ten film. Koniec jest już napisany. Na pewno powinienem przyhamować, ale to nie leży w mojej naturze. Półśrodki to nie mój styl. We wszystkim, co robię, jest przesada i obfitość”. - tak mówi o sobie w książce Po prostu żyję! - biografii skandalicznej i szczerej do bólu.