W dobie kryzysu finansowego i częściowo gospodarczego wytyczenie granic między „prywatnym” i „publicznym” jest niezwykle ważne. Sama nadmierna prywatyzacja narzędzi finansowych i wymknięcie się tej sfery spod kontroli publicznej okazały się niebezpieczne dla wielu układów społecznych i politycznych (...).Artykuły można podzielić według kilku wątków dominujących. Pierwszy to badanie historycznego uwikłania współczesnych problemów. Wątek drugi ma charakter filozoficzno-doktrynalny. W tej samej grupie pojawiły się również prace podejmujące konkretne zadania badawcze dotyczące jednego typu instytucji wykonujących zadania publiczne; badania w nich przeprowadzone mają węższy nieco charakter.
Wszyscy autorzy wydają się całkowicie świadomi problemu filozoficznych założeń, które trzeba poczynić, aby ufundować w badaniach tzw. sferę publiczną i prywatną, ale starają się chronić przed nadmiernych zaangażowaniem filozoficznym. Rodzi to skutek w postaci konceptualizacji relacji publiczne–prywatne w poszczególnych pracach. Podobnym zjawiskiem jest zróżnicowanie wśród autorów poglądów na określenie zadań czy funkcji publicznych. (...) Ponadto w poszczególnych pracach można zauważyć odmienne postulaty co do zakresu działań państwa – od krytycznych wobec współczesnego państwa po krytyczne wobec uchylania się przez państwo od realizacji zadań publicznych.