Ostatnia powieść Remarque, która ukazała siedem miesięcy po śmierci autoraStatek, który w "Nocy w Lizbonie" stał przy nabrzeżu Tagu, w końcu, wymknąwszy się U-Bootom, wszedł do nowojorskiego portu. Robert Ross, niemiecki dziennikarz, który nim przypłynął, usiłuje odnaleźć się na ziemi obiecanej uciekających przed nazizmem. Pierwsze kroki, stawiane m.in. w środowiskach emigrantów, handlarzy dzieł sztuki, ludzi filmu, są czasem szokujące, lecz głównie zabawne i obiecujące. Czy jednak Ross, brylujący wśród pań, pogryzając hamburgera i popijając martini, zdoła zapomnieć o koszmarze, przed którym uciekł z Europy?Pierwszy projekt "Cieni w raju" powstał jeszcze w latach pięćdziesiątych, gdy pisarz boleśnie przeżywał rozstanie z Natashą Paley-Wilson, która zastąpiła Marlenę Dietrich w jego burzliwym życiu uczuciowym. Co ciekawe, do napisania "Cieni" zachęcała go "matka psychoanalizy", Karen Horney. Remarque jednak nie wydał ich za życia - ta ostatnia jego powieść ukazała się w 1971 roku, siedem miesięcy po śmierci autora.Erich Maria Remarque (1898-1970) należał do pokolenia, które straciło młodość w okopach I wojny światowej. Nim zyskał sławę dzięki pacyfistycznej powieści "Na Zachodzie bez zmian", parał się dziennikarstwem, był też księgowym, nauczycielem i organistą.Po dojściu Hitlera do władzy książki Remarque'a trafiły na stos, a ich autor został pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. Lata II wojny światowej spędził w USA, gdzie powstała jedna z jego najlepszych powieści - "Czas życia i czas śmierci".Remarque nie był eksperymentatorem. Uznanie czytelników i krytyki zdobył za jędrny styl, "publicystyczną" aktualność tematyki, mistrzowskie budowanie scenerii i sylwetek bohaterów.Dom Wydawniczy REBIS spośród jego utworów opublikował m.in. "Trzech towarzyszy", "Nim nadejdzie lato", "Hymn na cześć koktajlu" i "Noc w Lizbonie", a także w nowych przekładach Ryszarda Wojnakowskiego "Łuk triumfalny" i "Na Zachodzie bez zmian".