Zygmunt Ficek w sposób mistrzowski przekształca codzienne tematy, ukazując je w poetycki, niemal transcendentalny sposób. Metafory i obrazy, które tworzy, nadają głębię pozornie niewidocznym aspektom rzeczywistości. Potrafi odnaleźć poezję nawet w ulotnych zjawiskach, takich jak powietrze. Jego książka "Zbiegowisko czasu" to zbiór różnych form literackich, od gawęd poetyckich, przez aforyzmy, aż po wspomnienia z górskich eskapad, które uzupełnia subtelny liryzm. Każda z tych prac, choć może zaczynać się od prozaicznego wątku, jest wzbogacona o duchowe i metafizyczne tony. Jeden z fragmentów zwraca uwagę poprzez oryginalne spostrzeżenie: „Pełne są kałamarze kałuż”, co jest punktem wyjścia do kolejnej poetyckiej historii, jak opowieść o motylu w dolinie. W tej narracji motyl wędruje wśród zimna, zmierzchu i głodu, nadając codziennym doświadczeniom wyraziste emocje. Józef Baran w posłowiu zwraca uwagę na delikatność i wielowarstwowość tej poezji, podkreślając jej wyjątkowy charakter.