Ostatni człowiek to apokaliptyczna, dystopijna powieść science fiction autorstwa Mary Shelley, opublikowana po raz pierwszy w 1826 roku. Narracja dotyczy Europy końca XXI wieku, spustoszonej przez wybuch pandemii dżumy dymieniczej, która szybko ogarnia cały świat, ostatecznie powodując bliskie wyginięcie ludzkości. Obejmuje także dyskusję na temat państwa brytyjskiego jako republiki, dla której Shelley zasiadał na posiedzeniach Izby Gmin, aby uzyskać wgląd w system rządowy epoki romantyzmu. Powieść zawiera wiele fikcyjnych aluzji do jej męża Percy'ego Bysshe Shelleya, który utonął w katastrofie statku cztery lata przed publikacją książki, a także ich bliskiego przyjaciela Lorda Byrona, który zmarł dwa lata wcześniej.